Beste lezers van deze blog. Eerst en vooral wil ik u bedanken voor de moeite. U kan zoveel andere dingen lezen, en toch hebt u dit even aangeklikt. Misschien leest u zelfs verder tot op het eind, maar ook als u nu stopt wil ik u bedanken. Dit is immers mijn voorlopig laatste blog (want zeg nooit nooit) en dus vond ik het gepast u even te eren.

Waarom ik stop? Om u in De Ochtend nog beter te bedienen. Maar ook omdat ik, net als velen van mijn collega’s, soms gewrongen zit in deze rol. Een blog zonder gedacht is voor mij zelden het lezen waard. Maar wat doe als je als anker van een ochtendprogramma waar je vaak dezelfde topics aanraakt als die waarover je eigenlijk een blog zou willen schrijven. Hoe ver kan je gaan? Ik heb de indruk dat de tijden weer wat aan het keren zijn en de politiek steeds gepikkeerder reageert op alles wat in de pers en op radio en televisie verschijnt. Het is te zeggen: als het hen uitkomt. Een solo-interview met henzelf vinden ze nooit erg, maar eentje teveel met een tegenstander en de smsjes stromen binnen. Maar goed, het zijn nu eenmaal gevoelige tijden…

Dus dit keer geen mening, maar vragen – en een enkele bedenking – die blijven hangen na het schouwspel van de afgelopen dagen en weken. De ene vol ernst, de andere wat ludiek, want gelukkig mag dat toch nog. Wie weet brengt het nieuwe jaar wat antwoorden en veel goeds, voor ons allemaal en voor elk van u.

- haalt Leterme binnenkort het Guiness Book of Records als langstlopende premier in lopende zaken?
- heeft onze toekomstige premier de derde landstaal even goed onder de knie als de tweede?
- is Johan Vande Lanotte nog de enige die erin gelooft? Of doet zelfs hij dat al niet meer?
- zouden de Duitsers ook geschoffeerd zijn nu De Wever hun taal ‘hard’ heeft genoemd?
- hoe staat het eigenlijk met het Duits van Magnette?
- kan iemand aan Maingain vertellen dat zijn partij niet meeonderhandelt?
- aan welke criteria moet de vrouwelijke ondervoorzitter beantwoorden voor Wouter Beke? Moet zij aanvullende kwaliteiten hebben?
- zal er nog zout zijn na een tweede winterprik?
- viert Van Gheluwe kerst in familiekring?
- (zag de tweetvinger van Q en begrijpt nu pas hoe visionair E.T. was)
- hoort Bracke zeggen dat politici de dingen wat forser moeten zeggen om nog gehoord te worden. Misschien ook eens een interview aan Der Spiegel geven?
- komen er nu verkiezingen? of mag ik toch een reisje boeken in februari?
- wat zullen de eerste woorden van Léonard zijn als hij weer zal spreken?
- hoelang zal het duren voor weer iemand geschoffeerd is?
- gaat Reynders midden volgend jaar met brugpensioen?
- wie wordt de Allerslimste Mens?
- wordt het een witte kerst?

Ik groet u

L

Ik viel toch even achterover toen ik donderdag in mijn bed naar De Ochtend lag te luisteren. Nog maar de dag ervoor hadden Sara en Gilles drie uur lang de asielcrisis blootgelegd, met vele verhalen van mensen die al nachten in de kou hebben doorgebracht. Wij kunnen ons dat niet beginnen voorstellen. Woensdagavond 5 minuten met mijn handen sneeuw moeten wegduwen van de autoruiten en bibi stond al stijf van de kou, dus neen, wij kunnen ons dat echt niet voorstellen.

Niet zijn winkel

Maar bon, terug naar de opvangcrisis. Met enige trots wist Peter De Roo, Federaal Afgevaardigde Opvangplaatsen, te melden dat normaliter iedere asielzoeker die nacht een opvangplek had gekregen en dat de bussen richting kazernes geregeld zijn om de opvang aldaar ook te kunnen benutten. Alsof dat iets was om even trots op te zijn. De crisis is alweer te laat aangepakt en bedwongen (?) met tijdelijke maatregelen.

Maar goed, daarom belde hij niet. Hij belde met mijn vrienden van De Ochtend om even iets te verduidelijken. Even tevoren was er namelijk van alles te doen geweest rond de vele daklozen die de nacht buiten hadden doorgebracht. Daklozen zijn geen asielzoekers, dus die kunnen niet mee op de bussen ingelegd door Fedasil.

Voor de daklozen moet iemand anders bussen inleggen naar de kazernes. Minister De Crem had al duidelijk laten verstaan dat ook hij zich niet geroepen voelt de legerbussen daarvoor te mobiliseren. Hij heeft al kazernes vrijgegeven, dat is meer dan voldoende. Dat niemand er nu in slaagt om die daklozen naar die kazernes te brengen, dat was niet zijn probleem. Het is ook dus niet het probleem van Fedasil. Het is weer niemands probleem.

Wat doet het er toe

Daar val ik dus van achterover. Wat doet het er nu toe wiens bevoegdheid het is, wie de bussen moet inleggen? De gemeenten? De provincie? De deelstaten? De federale? Als het min 8 is buiten, dan zorg je er eerst voor dat er bussen zijn, dat er opvang is, ook voor dakloze Belgen.

Daarna beleg je dan maar weer, in alle warmte, een conferentie om na te gaan wie de bussen had moeten regelen, en dan maak je daar een plan op, voor volgend jaar. Of is dat alweer teveel verlangd? In dit land is het een sport geworden om de zwarte piet door te schuiven. In bijna elke bevoegdheid. Is het niet de verantwoordelijkheid van een collega in dezelfde regering, dan is het die van een collega op een ander niveau, of beter nog, de schuld van de vorige regeringen. Tot de kans zich voordoet om internationaal wat te stralen, zoals nu in Cancun, dan wil iedereen opeens op het voorplan treden.

Homogene bevoegdheidspakketten

Dus in plaats van de boel nog wat meer in schuifjes op te delen en de bevoegdheden nog meer te versnipperen, is dit een warm pleidooi om echt eens werk te maken van duidelijke homogene bevoegdheidspakketten. Op eender welk niveau. En nu we toch bezig zijn, laten we ook de staatssecretarissen schrappen. Naar hen wordt nog minder geluisterd, zij staan onder curatele van een minister, die er dan even graag weer de handen van aftrekt in tijden van nood.

Maar laten we eerst zorgen voor bussen en opvangplaatsen. En niet te snel victorie kraaien.

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod

Vorige week was het vrouwendag. Zeer merkwaardig altijd om te zien hoe dat voor verhitte reacties blijft zorgen. Mannen die zich afvragen waarover “wij vrouwen” het dan nog wel moeten hebben, nu de nieuwe man er is. Succesvolle vrouwen die vinden dat we nu wel verder kunnen zonder een sekse-onderscheid te maken. Één van hen was de Vlaamse, Antwerpse Annick De Ridder. Een jonge succesvolle vrouw die nu voor Open VLD in het Vlaams Parlement zit en de fractieleidster is in de Antwerpse gemeenteraad.

We weten allemaal dat de politiek de enige tak van onze samenleving is waar quota zijn ingevoerd. Lijsten moeten in ons land evenveel vrouwen tellen als mannen en er moet minstens één vrouw op de eerste twee plaatsen staan. Dat heeft veel impact gehad op de kansen van vrouwen in de politiek. Dat is een vaststaand feit. Het aantal vrouwelijke ministers – ministeressen? – is ook toegenomen, maar daar zit nog enige groeimarge in.

Met vrouwendag zaten Miet Smet en Marianne Thijssen in De Ochtend. Beide maakten ze ooit kans om de eerste premier – première? – te worden van ons land. Miet mocht niet omdat ze een vrouw was, Marianne haalde het niet van echte mannen als Elio en Bart. Maar dat heeft hen – gelukkig – niet belet om een mooie carrière uit te bouwen. Op eigen kracht, maar vrouw genoeg om er op een bepaald moment mee voor te zorgen dat dankzij de quotaregeling meer vrouwen kansen konden krijgen.

Quota nodig?

Op de vraag of die quota nog nodig zijn, gezien het hoge aantal vrouwen die intussen op het pluche zitten, antwoorden ze affirmatief. De quotaregel moet blijven. Waarom, vraag ik me af? Is het nu geen tijd om aan al die meisjes en dames te vragen om op eigen kracht verder te groeien? Want, geef toe, van een aantal van hen, ook in regeringskringen, vraag je je toch af of hun mannelijke versie het ook zo ver zou geschopt hebben. Quota zijn goed om een mental shift te bekomen, om in casu partijen en kiezers erop te wijzen dat er zoiets bestaat als “vrouwen in de politiek”, om hen ertoe aan te zetten ook die vrouwen een kans te geven.

Maar intussen zijn we zo ver dat we niet meer steigeren bij de gedachte aan een vrouwelijke vicepremier of, in een nabije toekomst, een vrouwelijke eerste minister. Ik denk echt dat we daar allemaal klaar voor zijn. Maar op één voorwaarde: dat die vrouw dan ook de beste kandidaat is. Niet alleen de beste kandidate. Als partijen eerlijk zijn, dan moeten ze allemaal toegeven dat ze soms vrouwen naar voren hebben geschoven die er niet klaar voor waren (en misschien nooit zullen zijn), onder het mom hip en progessief te zijn. Laten we nu weer voor echte gelijke kansen gaan in de politiek.

Het werkt

Maar laten we ook een voorbeeld nemen aan de politiek en de impact van de quotaregel voor vrouwen. Het werkt dus echt. Pas toen er massaal vrouwen moesten gezocht worden, werden ze ook gevonden. Dat geldt nu nog niet overal of voor iedereen. Vrouwen blijven bijvoorbeeld ondervertegenwoordigd aan de top van onze bedrijven. Sommige bedrijven stellen nu streefcijfers voorop, maar zijn bang van een verplicht quotum. Maar in Scandinavische landen heeft dat wel zijn effect niet gemist. Dus waar zijn ze bang voor? Er zijn nog veel groepen in de samenleving die ondervertegenwoordigd blijven. Mensen met een ander kleurtje of van een ander ethnie zie je nog altijd amper op het spreekgestoelte, op de televisie, noem maar op. Misschien moeten we het ook maar aandurven om ook hier, voor even, quota in te voeren. Ik lees net dat de VRT het eindelijk aandurft. Nu de rest nog.Tot de besten komen bovendrijven. Net als bij de vrouwen in de politiek.

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod

Een hele week lang had ik elke dag een uurlang 2 toppolitici van een partij te gast. We begonnen eraan op dinsdag en wie dit weekend de Ochtend meepikt kan de reeks nog tot zondag volgen. Sara Van Boxstael neemt nu Groen! en Vlaams Belang voor haar rekening, ik kreeg Open VLD, N-VA, SP.A en CD&V op bezoek. Het ging over ons land en de onderhandelingen, de toekomst van de gasten, Obama en de Kerk. Sommigen lieten wat meer in hun herte kijken, de ene polticus hield zich al wat meer vast aan de verkiezingsfolder, de andere durfde al wat luider zijn gedacht zeggen. Een fijne ervaring. Maar wat hebben we geleerd?

“Geen verkiezingen”

De partijen die aan de onderhandelingstafel zitten willen toch wel een akkoord bereiken. Niemand zegt verkiezingen te willen. Maar waar SP.A en CD&V zich nog licht optimistisch durfden uitspreken, hield N-VA een slag om de arm. Eerst zien en dan geloven. De liberalen zetten in op de oppositie, dat liever dan de gok van een nieuwe nederlaag.

Het Zwart Schaap

Een mens komt al eens iets te weten. Zo ging Wouter Beke pony rijden met de kinderen en wordt hij wild van boeken. Als hij raad nodig heeft mag hij bellen met Jean-Luc Dehaene, maar zelf bellen doet die niet. Jean –Luc is blij dat hij bij AB INBEV in de Raad van Bestuur mag zitten en niet in die van het (noodlijdende?) Club Brugge. Alexander De Croo hoopt dan weer op een dochter in de nabije toekomst maar praat merkbaar liever over de toekomst van het land dan over zijn eigen voortplantingsplannen. Patrick Dewael laat weten dat zijn voorzitter altijd op hem kan rekenen. Caroline Gennez en Louis Tobback spreken af in het Zwart Schaap als ze een zoveelste meningsverschil moeten uitpraten. Liesbeth Homans noemt De Leider niet Calimero, maar gewoon Bart. Haar Latijn is niet zo goed en hoe het met dat van Elio Di Rupo zit, is nog niet uitgetest. Wel praten De Wever en Di Rupo over koetjes en kalfjes om het weer bij te leggen. Of dat ook in het Café het Zwart Schaap is gebeurd, is onbekend.

Ongestelde vragen

Een uur vliegt zo voorbij. Als je nieuws, reclame, verkeer en plaatjes in rekening brengt dan schiet er nog een goed halfuur over en dus bleven vele vragen ongesteld. Zoals: Schuift Frank Vandenbroucke soms mee aan in Café Het Zwart Schaap? Wat bedoelde Dewael precies toen hij zei dat Alexander altijd op hem kon rekenen? En waarom begon die laatste dan te blozen? Zijn Bart De Wever en Liesbeth Homans welkom als Siegfried Bracke in zijn living Vlaamse Liedjes zingt? Komt Geert Bourgeois dan ook af? En wat vindt die trouwens van al dat Latijn? Er zijn toch ook Nederlandse spreuken? Jean-Luc Dehaene had een voetbalkater, maar hoe moeten we dat interpreteren? Hield hij een kater over aan de rampzalige uitslag? Of van de drank nadien? En voelt hij zich dan moreel verplicht om bier van Inbev te drinken? En van welke boekjes wordt Wouter Beke wild?

Bref, een nieuwe reeks dringt zicht op.

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus-mod

Omdat de toestand alleen maar vragen oproept en de antwoorden steeds vager worden, hebben wij van De Ochtend eens onze onbeantwoorde vragen opgelijst.

-Hoelang kan een land zonder echte regering?
-Zou Guy Vanhengel onder een schuilnaam twitteren?
-Hoeveel dassen heeft Bart De Wever?
-Zullen we ooit in Vlaanderen met z’n allen moeten roken en drinken om zo de inkomsten op peil te houden?
-Zal Kim Geybels haar gram halen?
-Tegen wie moet de oppositie oppositie voeren?
-Zou Yves Leterme het echt niet leuk vinden nog wat langer premier te mogen zijn?
-Wat is er olijk aan Danny Pieters?
-Laurette Onckelinckx zegt dat een akkoord binnen handbereik was. Waarom greep ze er dan weer naast?
-Wie heeft er betaald bij Bruneau?
-Hoe krijgt Joëlle Milquet een klare kijk op de zaak met al dat zwart op haar ogen?
-Hoeveel keer kan Alexander De Croo er nog de stekker uittrekken?
-Hoeveel gsms zou Didier Reynders hebben om toch maar bereikbaar te zijn?
-Wie wordt de strafste Vlaams-nationalist in Antwerpen? Ludo of Bart?
-Hoe bouw je vertrouwen op in sneltempo en tegen uw goesting?
-Is Frituur Het Draakske de enige die profiteert van de crisis?
-Wie krijgt er graag les van Frank Vandenbroucke?
-Zal Yves Leterme op zijn 51ste ook nog premier zijn?
-Zit N-VA nu nog in de federale oppositie?
-Hoe zou de sfeer zijn ten huize Elio?
-Wanneer zal het ooit genoeg zijn?
-Wat raakt eerst gesplitst: BHV, de sociale zekerheid of dit land?
-Wat is het belangrijkste voor Reynders: Maingain of Reynders?
-Is de vraag stellen ze beantwoorden?
-Wanneer zijn er weer verkiezingen?
-Zou Caroline Gennez ongerust worden?
-Rijdt Wouter Vanbesien soms nog met de roestbak van zijn vriend?
-Wat zou Siegfried Bracke denken tijdens een interview?
-Waarvoor zou Hertoginnedal tegenwoordig gebruikt worden?
-Hoe zou het nog zijn met het woord “onverwijld”?
-Hoe zou de architect van de Lange Wapper zich eigenlijk voelen?
-Aan Louis Michel: Moeten we ons nu spiegelen aan Nederland of aan Rwanda?
-Zou u weer op dezelfde mensen stemmen?
-Komt het ooit nog goed?
-Zullen we ooit het antwoord op al deze vragen kennen?
-Willen we dat wel?

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums – mod

15 procent van alle Belgen leeft in armoede. 1 op de zés kinderen wordt ermee geconfronteerd. Daarmee doen we iets beter van Europa, het gemiddelde in de unie is 1 kind op de vijf. In bijvoorbeeld Afrika is het nog erger, daar spreken we over de helft van de bevolking die leeft in armoede. De helft van dat grote zonnige continent moet elke dag zien rond te komen met pakweg 1 – één – EEN euro per dag.

Slik

Ik heb van de week mijn lening getekend. Het zal de komende jaren sparen worden, maar zolang u en mijn bazen mij op de radio blijven tolereren, zal ik er geen boterham minder om eten. Nu niet. Maar als morgen die job wegvalt, ziet het plaatje er meteen helemaal anders uit.

In mijn bank – en vast ook in die van u – zien ze het aantal dossiers met schuldbemiddelingen toenemen, door de crisis komen steeds meer mensen in de problemen. Het is dan ook geen toeval dat ze met steeds meer in de stad opduiken, de vele daklozen en bedelaars. Door de crisis raken de straten nog meer bevolkt.

Koken kost geld

De wereld weet dat. De wereld in zijn geheel is rijk genoeg om dit om te keren. Alleen zit dat geld niet echt goed verdeeld en dus is het nodig dat de wereld samen actie onderneemt. Dat leek ze te willen doen met de millenniumdoelstellingen. Na 10 jaar staan we nog veraf , maar de wereld belooft nu een tandje bij te stelen. Al moeten we sceptisch blijven. President Obama is slechts bereid om 0,2% van zijn Bruto Binnenlands Product hieraan te spenderen.

Hij wil zijn buitenlands beleid wel over een andere boeg gooien om de zaak te dienen, maar we weten allemaal dat koken geld kost. Voor de inval in Irak werd minder getalmd, met dat budget hadden we vele monden kunnen voeden. En misschien had dat ook de wereldvrede meer goed gedaan, want hongerige magen hebben niets te verliezen, voor wie geen toekomst heeft, kan de wereld ontploffen.

Appel

Ons land zet in dit Europese jaar de Armoede op de agenda. Maar hopelijk, raken we verder dan dat. Alleen echte engagementen, woorden met daden, kunnen een eind stellen aan deze schande. Een kind, of het nu blank is, bruin of sproetjes heeft, hoort met een verhaaltje naar bed te gaan, niet met een hongerige maag.

Zij hebben geen greep op hun lot, maar zij hebben wel recht op een toekomst. Dat is onze verdomde plicht, als volwassene, als burger. Als er geld is voor een (overigens ook nodige) Lange Flappertunnel, voor jogasessies op Cyprus, voor expo’s in China, dan ook voor onze kinderen. Politici sta op en doe uw verdomde plicht.

@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod

“Wie gelooft die mensen nog?”. Dit ene zinnetje zette de toon voor de kiescampagne in 2007. Guy Verhofstadt trok bleek weg en Yves Leterme begon aan zijn calvarietocht naar de Wetstraat 16. Om daar op een muur van ongeloof en wantrouwen te botsen. Tussen MR, PS, cdH, Open VLD en CD&V kwam het nooit meer echt goed.

Ik som alle partijen hier bewust op, omdat het niet alleen om Franstaligen tegenover Nederlandstaligen ging. Ook Open VLD heeft Leterme nooit dat ene zinnetje, de doodsteek voor het Paars van Verhofstadt kunnen vergeven. Nadat ze 8jaar ervoor heel triomfantelijk“die tjeven” uit de wetstraat hadden kunnen zwieren, konden de liberalen het moeilijk verkroppen dat net die CD&V weer de plak ging zwaaien. Het wantrouwen verlamde de wetstraat . Maar ook nu weer, met een aantal andere spelers aan tafel, strandde de preformatie van Di Rupo door een gebrek aan vertrouwen. Tussen Franstaligen en Vlamingen, tussen linkse en rechtse partijen. Ook nu weer zijn er Koninklijke Gezanten het veld in gestuurd voor het nodige masseerwerk. De vraag blijft ook nu dezelfde: komt het ooit nog echt goed of zijn we weer op weg van crisis naar crisis? Hoe dan ook, het wordt een werk van lange adem. Of zoals het spreekwoord luidt: vertrouwen komt te voet maar gaat te paard.

In die afgelopen 3 jaar vertrokken heel wat paarden. De bankencrisis zorgde voor een wantrouwen in ons kapitallistisch systeem, verscherpte de tegenstellingen tussen werkgevers en vakbonden, tussen rechts en links. De hele Fortiscrisis holde daarbij nog verder het vertrouwen in de politiek en in justitie uit. Beschuldigingen vlogen heen en weer, magistraten schreven brieven, een regering Leterme kwam ten val, rechters kwamen in opspraak. Tot op vandaag lijkt justitie in een guerre des juges verwikkeld, met Operatie Kelk als laatste wapenfeit. De impact, vooral ook maatschappelijk, van deze laatste actie is nog steeds niet te overzien. We zijn niet alleen ons vertrouwen kwijt, velen onder ons zijn ook het geloof verloren.

Kardinaal Danneels probeert – rijkelijk laat, laat we daarin eerlijk zijn – met de moed der wanhoop dat geloof, of op zijn minst, dat vertrouwen nu te herstellen met een publiek soort mea culpa. Op een sterker teken van Roger Van Gheluwe is het nog wachten. Of dit voor u voldoende is, moet u zelf bepalen. U staat vrij te geloven in wie u wil. Maar iedereen ziet, ook de kardinaal beseft het, dat ook dit vertrouwen aangetast is en wankel. Ook hier blijft het zoeken naar de waarheid.

Wie moeten we dan nog vertrouwen? Wie kunnen we nog geloven? Welke politicus, welke bankier, welke magistraat, welke procureur, welke kerkvader, maar ook welke journalist, welke BV, welke bedrijfsleider, welke vakbondsman, etc ? Al weten we samen maar al te goed: zonder enig vertrouwen in elkaar komen we nergens. Het is dus aan ons allen om te zorgen voor het herstel. Laten we kritisch blijven voor Kerk en Staat, zonder te trappen in de populistische poel van het Georganiseerde Wantrouwen.

Ik reik u de hand.

@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels voor deelname aan onze discussieforums – mod

Wees gegroet waarde (on)gelovigen,

Wat u hier nu gaat lezen, hebt u vast al elders gehoord. Maar soms mogen we niet stoppen met roepen, tot werkelijk iedereen de boodschap heeft gehoord. Verontwaardiging stopt niet na een paar nieuwsdagen.

Zo blijft het gesprek dat ik donderdag had met de woordvoerder van aartsbisschop Léonard hallucinant vinden. Aanleiding was het paginagrote artikel in De Morgen over het jarenlange misbruik van een pastoor, waarvan bisschop Léonard op de hoogte was.

Een oude zaak

In De Ochtend leggen we de zaak voor aan Eric De Beuckelaer, de woordvoerder. Hij begint eerst met te zeggen dat het om een oude zaak gaat die maanden geleden al in de Franstalige pers was verschenen. Alsof dat de zaak verschoont.
Ander argument: de Kerk moest ook de rechten van het slachtoffer respecteren en kon dus niet veel doen met die klacht. Bisschop Léonard heeft de zaak naar best vermogen willen oplossen door mee te betalen aan de therapie van de jongeman. Wat kon de Kerk nog meer doen? Van schuldig verzuim gesproken…

De tijdsgeest

Het deed me terugdenken aan een gesprek nog niet zo gek lang geleden met de bisschop van Antwerpen. Er was toen veel te doen rond de actieve rol die – toen nog kardinaal Ratzinger – had gespeeld bij het toedekken van een ander pedofilieschandaal. Bisschop Bonny zoekt een verklaring voor die aanpak door te wijzen op de tijdsgeest van toen – we spreken hier voor alle duidelijkheid over pakweg 30 jaar geleden, niet over de Middeleeuwen!. In die tijd was de Kerk zich blijkbaar minder goed bewust van het immense leed dat pedofiele priesters veroorzaakten, van de jarenlange schade die de slachtoffers opliepen. We spreken hier immer van het pre-Dutrouxtijdperk. Met grote ogen aanhoor ik de uitleg. Volgens mij wisten 30jaar geleden de mensen ook al dat je van kinderen moet afblijven. Wie enig ethisch besef heeft, wie enige moraliteit hanteert – en van Kerkvaders mag je dat toch verwachten – wéét dat. Ik ben er zeker van dat Jezus – voor zover hij al bestond – dat ook al wist. 2000jaar later zéker.

De uitdeinende pedofilievlek

En zo loopt het steeds weer mank met de reactie van de Kerk op de steeds uitdeinende pedofilievlek in haar midden. Daden worden veroordeeld als het niet meer anders kan, maar ook dan blijft de Kerk zoeken naar verzachtende omstandigheden. Of hoe de Bisschop van Gent het aandurfde om toch nog zijn respect te betuigen voor die grote meneer Vangheluwe die pas is tot publieke schuld is overgegaan toen het niet anders meer kon. Ik denk dat zijn slachtoffer daar toch wel anders over denkt!

Verjaringstermijn?

Daarom is het ook zo belangijk dat de verjaringstermijn voor dit soort zaken wordt opgetrokken. Waarom moeten dergelijke misdaden trouwens ooit verjaren? Nu zitten we hier met een bisschop die jarenlang misbruikte en nu een zelfgekozen straf (?) uitzit in een abdij. Geen proces meer, geen veroordeling, geen vonnis, geen echte boetedoening.
Idem voor de zaak van de misbruike Devillet. Ook hij kon niets meer aanvangen tegen de man die hem jarenlang misbruikt heeft. En vooral: de schuldigen gaan vrijuit. in het beste geval beladen met schuld en schuldgevoelens. Maar dat is echt te weinig.

@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels voor deelname aan onze discussieforums – mod

Hebt u dat ook gelezen in de Standaard? Jozef De Mey, de voorzitter van de raad van bestuur van Fortis Holding vraag opslag. Amper 40 000 euro verdient ie en voorts een habbekrats (1000 euro) per vergadering. Hij heeft eens rondgekeken bij andere beursgenoteerde bedrijven uit de Bel20 en hij was er zelf van geschrokken hoe weinig hij en zijn vrienden-bestuurders verdienden in vergelijking met de anderen. Wat zeg ik, “weinig”? De Mey heeft het over hoezeer hij “onderbetaald” is, dat is nog minder! Trouwens, de man zou net nog meer moeten verdienen, want hij zit daar wel niet voor zijn plezier.

‘Ik moet eerlijk zeggen: ik had hier liever niet gezeten. Ik had liever gehad dat het oude Fortis nog bestond. Maar ja, de geschiedenis kan je niet herschrijven. We moeten vooruit”

Pardon? Eerst en vooral, dat er überhaupt nog een Fortis Holding overeind is gebleven, is te danken aan de Belgische staat die tussenbeide is gekomen in de bankencrisis. We gaan hier nu niet weer de hele discussie heropstarten of de ontmanteling en de splitsing van de onderdelen de beste strategie was, maar feit is wel dat het de staat is, dus de belastingbetaler, dus u en ik, die hiervoor in de eerste plaats de prijs heeft betaald.

Uitzweten

Een reddingsplan dat we nog altijd uitzweten, waarvan de begroting nog steeds de gevolgen draagt. Dus ook u en ik. Een reddingsplan waarvoor ook andere, kleinere, banken die zich niet met rommelkredieten in de afgrond aan het rijden waren, mee het gelag betalen, want de bankenbelasting geldt voor iedereen. Dus iedereen betaalt mee. Maar Meneer De Mey vindt toch dat hij ondertussen meer moet verdienen. De vergelijking met andere beursgenoteerde bedrijven gaat in deze niet op. De staat heeft die niet moeten redden, die bedrijven hebben op eigen kracht de financiële en economische crisis moeten trotseren. Blijkbaar zat daar wel genoeg capabel volk.

Herschrijven

En neen, Meneer De Mey, de geschiedenis kan je niet herschrijven, maar de ondergang van het grote Fortis heeft Fortis wel grotendeels aan zichzelf te danken gehad. Ik lees dat u liefst niet meer de rekening gepresenteerd krijgt voor uw voorgangers, zoals de heer Lippens, en dat hij dus maar zelf zijn schadeclaims moet betalen. Nochtans, hun beslissingen werden toendertijd ook door de hele Fortistop en Raad van Bestuur gesteund en goedgekeurd. U maakte toen ook deel uit van die top, u zat sinds 2000 in het Executive Committee. Maar nu is het ieder voor zich…

Spijt?

Het wordt nog interessanter voor wie verder leest: als de Standaardjournalist hem vraagt of Fortis al voldoende spijt heeft betuigd, vindt hij van wel. ‘Op de aandeelhoudersvergadering van december en ook die van februari toonde Jan-Michiel Hessels in naam van de raad van bestuur toch heel wat spijt. (zucht) Nu, het is nooit genoeg, hé…”

Die zucht en dan dat “het is nooit genoeg hé,”, je ziet hem zo de schouders ophalen. De dutsen van Fortis, nooit genoeg spijt betuigd, nooit genoeg vergoed, denkt u dat het een pleziertje is? ‘Ik had hier liever niet gezeten.’

Loon naar werk

Begrijp me niet verkeerd, Meneer De Mey, ik ben helemaal voor loon naar werk en loon naar verdienste. Wie hard werkt en zijn bedrijf vooruit krijgt, mag beloond. Maar alles met mate en in de gepaste context. Zolang ook anderen nog steeds de rekening betalen voor de crisis, zolang zou het u en de uwen sieren om het even met wat minder te doen (minder is in deze nog steeds niet weinig). Het zou bewijzen dat niet iedereen in uw sector alleen maar met eigen (geld)gewin bezig is, maar ook met goed en deugdelijk bestuur.

@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels voor deelname aan onze discussieforums – mod

Het is zaterdag 5 februari 2010, kwart voor twaalf, en hij zit daar nog. Wellicht zit hij daar volgend jaar rond deze tijd nog altijd, zoveel faits divers later. Wat er ook gebeure in de hoofstad van ons land en van Europa, van 1 ding mogen we zeker zijn: burgemeester Thielemans blijft zitten. En toute arrogance.
Maar hadden we eigenlijk iets anders kunnen verwachten?

De zaak Van Wymersch

Even terug in de tijd: oktober 2008. De politietop ligt al een tijdje onder vuur. Nu blijkt dat Guido Van Wymersch, de nieuwe korpschef van de zone Brussel Hoofstad- Elsene, zelf het beoordelingsrapport van zijn eigen benoeming heeft opgesmukt. Hij was de betere kandidaat voor de job en vond dat dat wel met zoveel woorden in het rapport mocht staan. Burgemeester Thielemans reageert verbolgen op zoveel kritiek. Hij staat pal achter zijn korpschef en ziet niet in waarom hij hem zou moeten sanctionneren. “Een tik op de vingers is ruim voldoende”, meer moet er van hem niet verwacht worden. Dat een kopschef toch onbesproken hoort te zijn, vindt Thielemans al helemaal over the top: “Wie zonder fout is, werpe de eerste steen” sneert hij in Terzake. Aangezien de burgervader zelf inderdaad ook niet zonder fout is, wordt er geen steen geworpen, nog geen kiezel. Maar zoals met alles, gaat ook die storm liggen en ploegt de boer verder.

Ze regelen het verkeer met verve

Want Thielemans gaat er prat op dat hij de hoofdstad goed bestiert. Zijn agenten regelen het verkeer (ook die 50 extra toegewezen door de federale om de criminaliteit aan te pakken doen dit met verve), zorgen ervoor dat betogingen vrij vlot verlopen en staan paraat bij elke Europese Top. Het incident met de Greenpeace activisten die doorheen het cordon waren geraakt , was wellicht ook maar een fait divers. Waar Europa zich toch druk om maakt…

Dat kinderen niet langer naar school kunnen in Kuregem omdat de Brusselse politie inderdaad liever het verkeer regelt aan het Koning Boudewijnstadion dan in een quartier chaud, dat meisjes op klaarlichte dag aangerand worden op een paar meter van de schoolpoort, dat jongens ineen getimmerd worden voor een muts en een bril, dat zijn nu eenmaal dingen die horen bij de grootstad als we de heren Moureau en Thielemans mogen geloven. In Parijs en Chicago gebeurt dat ook, dus ja…

Peeters en Pichal

Hallucinant was het beide heren bezig te zien in Terzake maandag. We moeten inderdaad niet doen alsof geheel Brussel een no go zone is geworden waar je overdag met kalashnikovs wordt neergeknald. Akkoord, maar doen alsof er geen probleem is, is nog veel erger. Het is totaal onaanvaardbaar dat deze zaken van tafel worden geveegd als eenmalige, spijtige incidenten.
Zoals maandag in Peeters en Pichal:

Thielemans:” Hoezo? Het loopt uit de hand? Waar? Wanneer?.. Ik heb 4 toppen per jaar en 700 betogingen, en het loopt uit de hand? … Wat is dan het verhaal van het afgelopen weekend? Schietpartijen? En dat is nog nooit gebeurd?”

Ik vind het echt “scandaleux” dat Thielmans, als een echte Roi Soleil, op zijn troon kan blijven zitten alsof er geen problemen zijn. Totaal onvaardbaar. Maar volgend jaar, deze tijd, zit hij er vast nog altijd.

@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels voor onze discussieforums – mod