Vorige week was het vrouwendag. Zeer merkwaardig altijd om te zien hoe dat voor verhitte reacties blijft zorgen. Mannen die zich afvragen waarover “wij vrouwen” het dan nog wel moeten hebben, nu de nieuwe man er is. Succesvolle vrouwen die vinden dat we nu wel verder kunnen zonder een sekse-onderscheid te maken. Één van hen was de Vlaamse, Antwerpse Annick De Ridder. Een jonge succesvolle vrouw die nu voor Open VLD in het Vlaams Parlement zit en de fractieleidster is in de Antwerpse gemeenteraad.
We weten allemaal dat de politiek de enige tak van onze samenleving is waar quota zijn ingevoerd. Lijsten moeten in ons land evenveel vrouwen tellen als mannen en er moet minstens één vrouw op de eerste twee plaatsen staan. Dat heeft veel impact gehad op de kansen van vrouwen in de politiek. Dat is een vaststaand feit. Het aantal vrouwelijke ministers – ministeressen? – is ook toegenomen, maar daar zit nog enige groeimarge in.
Met vrouwendag zaten Miet Smet en Marianne Thijssen in De Ochtend. Beide maakten ze ooit kans om de eerste premier – première? – te worden van ons land. Miet mocht niet omdat ze een vrouw was, Marianne haalde het niet van echte mannen als Elio en Bart. Maar dat heeft hen – gelukkig – niet belet om een mooie carrière uit te bouwen. Op eigen kracht, maar vrouw genoeg om er op een bepaald moment mee voor te zorgen dat dankzij de quotaregeling meer vrouwen kansen konden krijgen.
Quota nodig?
Op de vraag of die quota nog nodig zijn, gezien het hoge aantal vrouwen die intussen op het pluche zitten, antwoorden ze affirmatief. De quotaregel moet blijven. Waarom, vraag ik me af? Is het nu geen tijd om aan al die meisjes en dames te vragen om op eigen kracht verder te groeien? Want, geef toe, van een aantal van hen, ook in regeringskringen, vraag je je toch af of hun mannelijke versie het ook zo ver zou geschopt hebben. Quota zijn goed om een mental shift te bekomen, om in casu partijen en kiezers erop te wijzen dat er zoiets bestaat als “vrouwen in de politiek”, om hen ertoe aan te zetten ook die vrouwen een kans te geven.
Maar intussen zijn we zo ver dat we niet meer steigeren bij de gedachte aan een vrouwelijke vicepremier of, in een nabije toekomst, een vrouwelijke eerste minister. Ik denk echt dat we daar allemaal klaar voor zijn. Maar op één voorwaarde: dat die vrouw dan ook de beste kandidaat is. Niet alleen de beste kandidate. Als partijen eerlijk zijn, dan moeten ze allemaal toegeven dat ze soms vrouwen naar voren hebben geschoven die er niet klaar voor waren (en misschien nooit zullen zijn), onder het mom hip en progessief te zijn. Laten we nu weer voor echte gelijke kansen gaan in de politiek.
Het werkt
Maar laten we ook een voorbeeld nemen aan de politiek en de impact van de quotaregel voor vrouwen. Het werkt dus echt. Pas toen er massaal vrouwen moesten gezocht worden, werden ze ook gevonden. Dat geldt nu nog niet overal of voor iedereen. Vrouwen blijven bijvoorbeeld ondervertegenwoordigd aan de top van onze bedrijven. Sommige bedrijven stellen nu streefcijfers voorop, maar zijn bang van een verplicht quotum. Maar in Scandinavische landen heeft dat wel zijn effect niet gemist. Dus waar zijn ze bang voor? Er zijn nog veel groepen in de samenleving die ondervertegenwoordigd blijven. Mensen met een ander kleurtje of van een ander ethnie zie je nog altijd amper op het spreekgestoelte, op de televisie, noem maar op. Misschien moeten we het ook maar aandurven om ook hier, voor even, quota in te voeren. Ik lees net dat de VRT het eindelijk aandurft. Nu de rest nog.Tot de besten komen bovendrijven. Net als bij de vrouwen in de politiek.
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod
Als man heb ik zo mijn bedenkingen bij het organiseren van een vrouwendag.
Zo een dag zegt meer over de dag zelf dan over het eigenlijke onderwerp. Namelijk de plaats van de vrouw in onze huidige maatschappij. Zo een dag geeft mij het gevoel, vandaag mogen jullie vrouwen eens lekker jullie gedacht zeggen, maar morgen is het weer voorbij en mogen jullie weer terug zwijgen en mooi wezen.
Het is een beetje zoals een autoloze zondag. Voor de meeste mensen is het geen enkel problem om op zondag de auto te laten voor wat hij is, op alle andere dagen zou het wel een probleem zijn.
Met andere woorden het “probleem” heeft meer nodig dan dat er een dag per jaar aandacht wordt aan gegeven.
Quota zijn zo mogelijk nog grotere onzin. De enige juiste manier van redeneren is de juiste persoon op de juiste plek op de juiste job. Is dat een vrouw, prima, zo veel te beter. Bekwaamheid moet hier de maatstaf zijn. Niet geslacht, origine en of huidskleur.
Quota’s zijn onrechtvaardig. Zo simpel is dat. Voor elke allochtoon of vrouw die voorgetrokken wordt op basis van huidskleur of geslacht is een blanke man gediscrimineerd op een manier die in omgekeerde richting een storm van protest zou ontketenen.
Quota’s doen ook geen recht aan allochtonen of vrouwen, want dat zijn echt geen minderwaardige sukkels die zelf niks kunnen en er dus alleen via een politiek geïnspireerde voorkeursbehandeling zullen geraken. Zij die het verdienen komen er wel, dat zie je ook bij de jongere generaties. De rest moet meer hun best doen. Nog alteveel vrouwen kiezen bvb liever voor een rustig gezinsleven, gefinancieerd door een man die meer verdient & actief een carriere najaagt.
Ik ben diep teleurgesteld in de VRT. Hopelijk worden jullie teruggefloten door de politiek.
Ik stel me eigenlijk altijd vragen bij quota zoals ‘zoveel procent vrouwen, zoveel procent allochtonen…’
Nu ook weer bij de VRT. Diversiteit is mooi. Kleur zie je, maar holebi zie je bijvoorbeeld niet. Ga je dan aan de mensen vragen of ze holebi zijn bij de sollicitatie. Ik zou die interviewer in zijn gezicht slaan, denk ik. Die vraag hoort tot mijn privéleven en niet tot mijn werkomgeving. Dat mag geen invloed hebben op het dan wel of niet aanwerven van iemand of iemand nu holebi of hetero is of vrouw of man is.
Het is voor de sollicitant ook niet aangenaam om te weten dat hij/zij eigenlijk alleen maar gekozen is op feiten die niets met zijn/haar capaciteiten hebben te maken.
Sorry Liesbeth, maar het feit dat er nu meer vrouwen in de politiek zitten heeft op geen enkele wijze geleid tot beter beieid, wel integendeel. Zo zijn bv. de vrouwelijke ministers in de Vlaamse regering zijn stuk voor stuk een ontgoocheling gebleken, mss met uizondering van Vanderpoorten (denken we maar aan Dua, Van den Bossche, Moerman, Schauvliege, Lieten, …) Ofwel ging het om intellectuele nitwits (make your own list) ofwel om dames met een enorme ‘chip on their shoulder’ die “het nu wel eens zouden laten zien” en waarbij hun ego duidelijk in de weg zat van hun vermogen om goed te besturen. De vervrouwelijking van de politiek draagt trouwens grote gevaren in. Er zijn immers genetische verschillen tussen mannen en vrouwen die maken dat mannen meer geneigd zijn om risico’s te nemen, maar anderzijds ook losser omgaan met “de grote ideeën”. Vrouwen zijn vooral gericht op het “verzorgende”, strikter in de leer en aanvaarden veel gemakkelijker dat individuele vrijheden worden ingeperkt als dit bv. de veiligheid verhoogd. Ik ben er zeker van dat de toename van het aantal vrouwen in de politiek op alle niveaus zal resulteren in steeds verdergaande wetgeving die ons steeds meer wil versmachten in een “verzorgende hand”. En als man die graag risico’s neemt en z’n lot zlef in handen neemt, maak ik me daar heel veel zorgen over. Dus ja, ik heb liever mannelijke dan vrouwelijke regelgevers, niet omdat de mannen competenter zouden zijn (E. Schouppe, anyone?) maar omdat ze minder risico’s inhouden voor mijn vrijheid en persoonlijk geluk. In gesprekken met vrouwen over hoe je in het leven moet staan moet ik vaak de opmerking maken dat Orwell en Huxley fictie schreven, en geen handleiding. De mate waarin die vrouwen bereid zijn om delen van hun persoonlijke vrijheid op te geven om een gepercipeerde bedreiging af te wenden doet me telkens de wenkbrauwen fronsen. De maatschappij is NIET maakbaar maar evolueert op basis van talloze factoren waarvan we de onderlinge samenhang en impact niet kennen maar waarvan de motor de zoektocht is naar het individueel geluk.. Daarmee leerling-tovernaar spelen lijkt me volslagen onverantwoord.
51% van de belgische kiezers zijn vrouwen. Als die allemaal op een vrouw zouden stemmen ( en waar kan je totaal ongecontroleerd je eigen ding meer doen dan in een stemhokje ? ) dan zaten er geen 30% vrouwen in het parlement, maar dan hadden ze de absolute meerderheid ! Vrouwen stemmen dus niet massaal op vrouwen. Misschien even nadenken waarom ? Alvorens er nog nieuwe regels of quota afgekondigd worden ?
Ik als vrouw van allochtone afkomst ben tegen quota’s. Ik wil aangenomen worden op basis van mijn competenties, niet op basis van mijn geslacht of huidskleur. Ik wil gewoon zijn zoals iedereen zonder dat daar onderscheid in gemaakt wordt, noch in positieve zin, noch in negatieve zin.
Voorstanders van quota zouden toch echt eens de moeite moeten doen om ‘De mythe van het glazen plafond’ van Marike Stellinga te lezen.
Stellen dat vrouwen enkel in de politiek aanwezig zijn dankzij quotawetten is een belediging voor elke getalenteerde vrouw met ambitie.
Het talent, de kennis of de kunde moeten bepalend zijn, niet het geslacht of de afkomst.
Ik heb op vrouwelijke kandidaten gestemd bij zowel de gewestelijke als de federale verkiezingen. Een van de dames in kwestie was zelfs niet-blank. De beslissing om op hen te stemmen heb ik genomen op basis van hun individuele kwaliteiten en niet op basis van hun geslacht of huidskleur. M.i. zijn quotas een slechte zaak want het enige dat je ermee bereik is voor spanningen zorgen tussen werknemers uit kansengroepen en hun collega’s. Vroeg of laat zal de opmerking vallen X zijn/haar job te danken heeft aan zijn/haar ras,geslacht, geloof of geaardheid.
@ Hugo: Dat u graag risico’s neemt, is úw probleem, val mij en de rest van de samenleving daar dan ook liefst niet mee lastig. Voor de rest vind ik uw reactie een uitstekend pleidooi voor méér vrouwen in de politiek. En vreemd genoeg doet het woord “leerling-tovenaar” mij eerder aan een man denken dan aan een vrouw…
@ Dirk Van Beckhoven: Misschien moet jij zelf eens nadenken hoe het komt dat veel vrouwen op mannen stemmen! Politieke partijen (allemaal) zijn ware mannenbastions, waar je als vrouw gewoon niet ernstig genomen wordt en hoogstens getolereerd wordt. Die cultuur zit er diep in. Vrouwen krijgen dus veel minder dan mannen de kans om beoordeeld te worden op hun kwaliteiten. Quota zijn volgens mij een goeie manier om daar verandering in te brengen.
Als we eens zouden stoppen met leuteren over wat vrouwen en mannen zijn, dan zijn er geen qouta nodig. We zijn wat we zijn, verschillend en toch gelijk. Vrouwen die echt de ambitie hebben geraken vooruit (toch op zijn minst in de bedrijven waar ik gewerkt heb en werk). Maar er is een grote groep vrouwen (net zoals mannen) die niet die hoge ambities hebben. Het zou verkeerd zijn dat die door middel van een qouta toch op een plaats geraken waar ze de capaciteit niet voor hebben. Dat schept alleen maar frustaties (nog eerder bij vrouwen dan bij mannen).
Ik zou zeggen stop met callimero te spelen. Trouwens, zoals aangehaald door Dirk Van Beckhoven, qouta zijn niet democratisch en gaan in tegen gelijksheidsbeginselen. Respect dwing je niet af, respect verdien je.
Ik ben het volledig eens met Lisbeth Imbo. Quota helpen om discriminatie te verminderen en sneller verandering te bekomen. Na een bepaalde tijd en voldoende verandering moet men de quota echter opheffen. Dit moet echter niet te snel gebeuren want discriminatie van vrouwen is nog altijd aanwezig in onze samenleving. Discriminatie is een gevaarlijk en negatief onrecht en als (tijdelijk) quota kunnen worden ingezet om het te bestrijden is dit een goede zaak.
Persoonlijk zou ik het best verrijkend vinden met meer vrouwen aan de top in alle geledingen van de samenleving.
Waarschijnlijk zou er minder “stoerdoenerij”. aan te pas komen. Alhoewel “Iron Margaret” er ook wat van kon.
Echter, als het écht om de knikkers gaat, lijken ze toch wel af te haken.
Zoals reeds eerder opgemerkt, vrouwen stemmen niet voor vrouwen!
Hillary Clinton heeft het niet gehaald.
Ségolène Royal heeft het niet gehaald.
Met Angela Merkel erbij, had dat een “wereld trio” kunnen zijn.
Marianne Thysen gooit de handdoek.
Catherine Ashton heeft de “perceptie” een zwakke houding aan te nemen. Zij heeft ook nog nooit aan een verkiezing deelgenomen.
Berlusconi “onteert” de vrouwen telkens opnieuw, en toch wordt blijven hij verkiezingen winnen. Zouden de Italiaanse vrouwen hem dan toch “viriel” vinden?
Wie stemt voor Sarah Palin als president van de VS?
Benieuwd om te weten hoe vrouwen zouden omgaan met het alsmaar meer “dreigende onveiligheidsgevoel” zoals terrorisme – oorlog – rakettenschilden – kernwapens – wapenloop – financiële en economische crisissen – armoede.
Wat zouden vrouwen aan de top doen met de NATO, die een nieuwe vijand lijken te zoeken?
Hoe zouden vrouwen aan de top hun mannelijke collega’s in China en het Midden Oosten benaderen?
Hopelijk kunnen zij die dingen uit de wereld helpen?
Mannen hebben bewezen dat ze er (steeds opnieuw) een zootje van maken.
Beste Lisbeth
En alle andere die vinden dat quota nonsens zijn, gaan met oogkleppen door het leven. Ik werk in een van de meest vrouwelijke sectoren van onze samenleveing, het onderwijs, en zelfs daar is het niet altijd zo dat het de beste persoon op de beste plaats is die een job krijgt.
Je schreef een mooi stuk, jammer dat er enkel negatieve reacties op volgden … Mensen die schrijven dat mannen en vrouwen genetisch verschillen en daardoor een ander beleid zouden voeren, zijn zo wetenschappelijk bezig dat we de aarde maar terug plat zullen verklaren
Vrouwendag? Waarom niet?
Quota’s zullen er nooit voor zorgen dat besten bovendrijven. Ze zorgen eerder voor het tegendeel. Mensen met inzet en capaciteiten komen er zonder opgelegde quota’s evengoed.
Beste Liesbeth,
Opgelegde quota zijn fundamenteel fout. Een quota houdt per definitie in dat je iemand met een voorkeur gaat behandelen omwille van zijn geslacht/ras, een soort van omgekeerde discriminatie dus.
U pleit in uw blog voor het invoeren van quota’s in meerdere terreinen van de samenleving, dat werkt niet, het enige dat dit zal opleveren is verlies aan kwaliteit.
Of het nu op de openbare omroep, in een bedrijf of in het lokale frietkot is, de persoon die de job krijgt, moet de meest bekwame zijn, niet degene die je aan je quota moet helpen, anders gaan we met onze maatschappij de dieperik in.
Lieven Bisschop
Ik denk ook niet dat quota een goede zaak zijn, want dan wordt men effectief niet beoordeeld op wat men kan op wie men is, en dat is niet altijd de beste keuze. Anderzijds moet ik toegeven dat voor mensen zoals Hugo hierboven het misschien wel een oplossing zou zijn. Ik heb zo de indruk dat dat de man is die tegen 120 km/uur door de bebouwde kom rijdt, zijn laars lapt aan alle verkeersreglementen die toch maar zijn vrijheid beknotten. Voor zo iemand is het misschien wel nodig dat de “verzorgende vrouw” hem even de weg wijst.
ik heb het niet over mannen en vrouwen, wel individuen … want bij elke categorie heb je goeie en minder goeie Lisbeth … klare kijk op de situatie hebben … tja ervaring die spreekt !
@ Bert Leys : “Vrouwen krijgen dus veel minder dan mannen de kans om beoordeeld te worden op hun kwaliteiten. Quota zijn volgens mij een goeie manier om daar verandering in te brengen.”
Quota hebben ervoor gezorgd dat er evenveel vrouwen als mannen op de lijsten staan en misschien heeft dat wel tegen hen gespeeld, omdat die vrouwen, die op vrouwen stemmen, nu hun stemmen nog meer verdeeld zien.
Ik blijf het herhalen : “Als er één plaats is, waar je, ongecontroleerd je eigen zin kan doen, dan is het wel het stemhokje” Als je daar niet haalt, moet je nadien niet komen mekkeren.
Quota in een domein zijn naar mijn mening wel goed als een groep ondervertegenwoordigd is EN die groep ook streeft naar een grotere vertegenwoordiging EN de groep ook aan de vereisten voldoet van het betreffende domein.
Quota zijn dus niet OK als een groep “gedwongen” wordt in een bepaald domein actief te zijn. Een probleem hierbij is natuurlijk bepalen wat “een groep” eigenlijk wel of niet wil.
Een gevoel van discriminatie stemt niet steeds overeen met de werkelijkheid. Ik ken ook genoeg mannen die overtuigd zijn “de betere” kandidaat geweest te zijn maar niet verkozen werden om niet-objectieve redenen. Het “er niet geraken” is dus geen typisch vrouwenprobleem of homo-probleem of allochtonen-probleem (of whatever-probleem).
Samengevat: quota kunnen waarschijnlijk wel nuttig zijn maar we springen er best héééééél omzichtig mee om.
@allen die zich kritisch uitlaten over quota’s..
Als je ervan uit gaat dat er evenveel potentieel vrouwelijke politieke talenten rondlopen als mannen, dan kan je je afvragen of we in het verleden niet slechts de helft van de qualiteit kregen aangezien het enkel mannen waren die zich een weg naar boven baanden…
Als een tijdelijk instrument zoals quota’s dat stereotiepe gedrag (een mannenwereld die zichzelf beschermt, door extra concurrentie uit te sluiten) doorbreekt, dan zijn quota’s niet onethischer dan het monopoly van mannen.
We geloven toch in een sociaal gecorrigeerde vrije markt.
Quota’s zijn hier het tijdelijk instrument om te corrigeren wat fout loopt..
niet meer, niet minder.
Als er quota’s komen voor vrouwen op televisie, zouden dan de ouderen ook niet eerder een minimum representatie verdienen ? Quota’s zijn wel gevaarlijk. Voorbeeld de quota’s voor kleurlingen die een bepaalde amerikaanse universiteit instelde. Waar de kleurlingen daarvoor perfect waren geïntegreerd, werden ze ineens argwanend bekeken in samenwerkingsgroepen, want, als het om een kleurling ging zou hij wel eens daar zitten enkel omdat het een kleuring was, niet omdat hij wel degelijk competent zou zijn. Het werkte dus tegen de integratie van de kleurlingen en minder kleurlingen
slaagden uiteindelijk. Door een vrouwenquota zal er wel ontegensprekelijk een groter wantrouwen tegen vrouwen ontstaan. Wat niet belet dat ik graa zou zien dat er meer ouderen op tv komen, met of zonder quota, dus liefst zonder.
Als het goed is dan moet dat ook eens gezegd kunnen worden.
Deze blog vind ik uitstekend , to the point , en ook met enkele verwijzingen (tussen de haakjes) naar de schemerzone van enkele vrouwelijke politici zonder expleciet te zeggen over wie en waarover het gaat.
Het goede verstaander heeft daarbij niet veel nodig natuurlijk.
Dus ,….. met deze mening kan je dan ook alleen maar akkoord gaan.
Of vrouwen – die aanspraak maken of willen maken op de voordelen van die quota – daar ook akkoord mee gaan is een ander verhaal nietwaar.
Ik denk dat de sommige mannen en vrouwen de verlichting mogen zien. Iedereen gelijk voor een Job met inhoud. Man of vrouw. Politici of anderen begin bij jezelf dan zoeken we geen uitweg in de Quota’s. Alsof quota’s ons zullen teugbrengen naar naar eerlijkere maatschappelijke verhoudingen ?
“kakAfonie”
Ahum, tot twee keer toe na mekaar gehoord gistermorgen van la Imbo in De Ochtend – ook je collega Muylaert was blijkbaar in de sh*t verzonken – in een item over de nota-Vande Lanotte.
Ach, waar zijn de mooie dagen van Rik De Saedeleer die bij een oekschop de bal eel oog zag komen aanvliegen terwijl het gepeupel zich te buiten ging in een kakafonie van oerwoudgeluiden.
Sans racune en met 1 knipoog.
Mvg,
MichelN
Beste mevrouw Imbo,
We leven in een “open deuren land” waar niks nog werkt! Politici verschulen zich achter alles, ze zijn zo bang!
Zelfs de mensen zijn gek. Deze morgen nog: de VUB wordt veroordeeld omdat een kind gehandicapt ter wereld kwam (ik ook trouwens). Straks gaan gezonde mensen nog hun ouders aanklagen omdat…..ze geboren werden omdat ze dat eigenlijk niet wilden!
Waar gaan we naartoe, naar Abzurdistan?